Πιόντες Ανατολικής (Προσηλιακής) Μάνης: Κοσμικά & Κοινωνικά Δρώμενα

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κοσμικά & Κοινωνικά Δρώμενα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 22 Αυγούστου 2026

Θεία Λειτουργία στον Ι.Ν. του Αγίου Χαραλάμπους στις Πιόντες (Σάββατο 22/08/2026).

Σήμερα τελέσαμε Όρθρο και Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό του Αγίου Χαραλάμπους του ακριτικού χωριού μας Πιόντες (Ακρογιάλι Λακωνίας). Ευχαριστούμε θερμά τον Πατέρα Σάββα Βασιλαράκο, τους συγχωριανούς μας και τους κατοίκους των πέριξ χωριών που μας τίμησαν με την παρουσία τους.

Υλικό από τους Βασιλαράκο Αναστάσιο & Βασιλαράκου Ανθούλα.

Κυριακή 17 Μαΐου 2026

Θεία Λειτουργία στον Ι.Ν. του Αγίου Χαραλάμπους στις Πιόντες (17/05/2026).

Σήμερα τελέσαμε Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό του Αγίου Χαραλάμπους του ακριτικού χωριού μας Πιόντες (Ακρογιάλι Λακωνίας). Ευχαριστούμε θερμά τον Πατέρα Γεώργιο Γεωργαρίου, τους συγχωριανούς μας και τους κατοίκους των πέριξ χωριών που μας τίμησαν με την παρουσία τους.

Υλικό από τον Αλετουράκο Χαράλαμπο.

Σάββατο 23 Αυγούστου 2025

Θεία Λειτουργία στον Ι.Ν. του Αγίου Χαραλάμπους στις Πιόντες (23/08/2025).

Σήμερα τελέσαμε Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό του Αγίου Χαραλάμπους του ακριτικού χωριού μας Πιόντες (Ακρογιάλι Λακωνίας) καθώς και 40ημερο μνημόσυνο του εκλιπόντα συγχωριανού μας Κωνσταντίνου Ι. Μαρκομιχάλη (Γιαννακάκου). Ευχαριστούμε θερμά τον Πατέρα Σάββα Βασιλαράκο, τους συγχωριανούς μας και τους κατοίκους των πέριξ χωριών που μας τίμησαν με την παρουσία τους.

Υλικό από τον Βασιλαράκο Αναστάσιο.

Το Ακρογιάλι (όπως αναφέρεται στην απογραφή) ή Πιόντες είναι παραδοσιακός οικισμός του Δήμου Ανατολικής Μάνης και ανήκει στην κοινότητα Λαγίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021, έχει 5 κατοίκους. Απέχει 4 χιλιόμετρα από την Λάγια. Το χωριό ονομαζόταν Πιόντες μέχρι το 1912, όταν μετονομάστηκε επίσημα σε Πιόντες (Αντρογιάλι), το 1928 μετονομάστηκε σε Αντρογιάλι και το 1940 σε Ακρογιάλι.

Εκκλησίες – Ξωκλήσια

– Η κεντρική εκκλησία του χωριού είναι ο Ιερός Ναός του Αγίου Χαραλάμπους (1870).

– Το Μοναστήρι της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα με το καμπαναριό και τις τοιχογραφίες που χρονολογούνται στον 13ο και 18ο αιώνα.

– Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου στο κοιμητήριο των Πιοντών.

– Οι μονοκάμαρες εκκλησίες (ξωκλήσια) : Παναγία η Μεγαλόχαρη (13ος αιώνας), Άγιος Ισίδωρος, Άγιος Σπυρίδωνας, Άγιος Γεώργιος (10ος αιώνας), Άγιος Νικόλαος (τέλη 18ου – αρχές 19ου αιώνα), Άγιος Δημήτριος, Άγιος Ιωάννης, Προφήτης Ηλίας, Άγιος Δημήτριος, Άγιος Στράτηγος (18ος αιώνας), Άγιος Πολύκαρπος κ.α.

Φυσικός Πλούτος – Σημεία Αναφοράς

– Το Σπήλαιο του Κοκά που δεν χρησιμοποιείται για το στάβλισμα ζώων και δεν έχει γίνει πλήρης εξερεύνηση ακόμα.

– Η Λήμνος ή Λύμνος, ένας από τους σπανιότερους υδροβιότοπους στην Μέσα Μάνη.

– Βελανιδιές άνω των πεντακοσίων ετών (σπάνια συναντάται στην Μέσα Μάνη, απομεινάρια των παλιών βελανιδοδασών που υπήρχαν στην ευρύτερη περιοχή του Ταινάρου).

– Ο Τούχνος ή Ντούχνος, λόφος στην οροσειρά του Σαγγιά με παμπάλαιες λιθοδομές (ερείπια παλαιών σπιτιών της οικογένειας Μαυρούτσου (πρώτων κάτοικων του χωριού) που χρονολογούνται τουλάχιστον στο 1500-1600 μ.Χ., και βρίσκονται στην κορυφή του Τούχνου).

– Ο Πύργος της οικογένειας Γεωργόπουλου χτισμένος τον 18ο αιώνα.

– Τα χαλάσματα του Πύργου της οικογένειας Μαυροειδάκου ή Ρώσσου στην τοποθεσία Κουμάρια.

– Το παλαιό κοιμητήριο (Κιβούρια) του χωριού δίπλα από το Μοναστήρι του Σωτήρα.

– Δύο παλαιότατα λιοτρίβια (το ένα στην Πάνω Χώρα στα Τσικλιάνικα και το άλλο Πιερριάνικο).

– Παλαιά οικίσματα χτισμένα με το παλιό αρμολόγημα.

Παραλίες

– Ο Αντρόγιαλος.

– Το Φριάτσι.

– Το Άμπελο.

Οικογένειες των Πιοντών :

Οικογένεια Μαυρούτσου
Οικογένεια Τσίκλου
Οικογένεια Ποθάκου
Οικογένεια Λύρη
Οικογένεια Βροτσάκου
Οικογένεια Αλετουράκου
Οικογένεια Μαρκομιχάλη
Οικογένεια Πιερράκου
Οικογένεια Γιαννακόπουλου
Οικογένεια Γεωργόπουλου κ.α.